Pomoc frankowiczom

Spis tre­ści

Kan­ce­la­ria Praw­na Rad­kie­wicz Adwo­ka­ci i Rado­wie Praw­ni docho­dzi w imie­niu swo­ich klien­tów m.in. z War­sza­wy i Łodzi zwro­tu świad­cze­nia nie­na­leż­ne­go od ban­ków sto­su­ją­cych klau­zu­le nie­do­zwo­lo­ne (kan­ce­la­rie fran­ko­we), w szcze­gól­no­ści w związ­ku ze swo­bod­nym usta­la­niem przez ban­ki wyso­ko­ści rat kre­dy­tu walo­ry­zo­wa­ne­go kur­sem fran­ka szwaj­car­skie­go (CHF) oraz wystę­pu­je do sądów o unie­waż­nie­nie umo­wy kre­dy­towej (usłu­ga „Pomoc fran­ko­wi­czom”).

Szybka pomoc frankowiczom

W ramach świad­czo­nej przez naszą Kan­ce­la­rię pomo­cy dla fran­ko­wi­czów oce­nia­my zapi­sy umo­wy kre­dy­tu celem spraw­dze­nia, czy mogą one zostać uzna­ne za nie­waż­ne w cało­ści. Kan­ce­la­ria Praw­na Rad­kie­wicz Adwo­ka­ci i Rad­co­wie Praw­ni posia­da duże doświad­cze­nie w pro­wa­dze­niu spraw tzw. fran­ko­wi­czów prze­ciw­ko ban­kom (kre­dyt we fran­kach kan­ce­la­ria). Spo­sób ukształ­to­wa­nia zapi­sów znacz­nej czę­ści umów kre­dy­to­wych indek­so­wa­nych do walut obcych oraz deno­mi­no­wa­nych w walu­tach obcych (naj­czę­ściej w CHF) pro­wa­dzi do wnio­sku, iż umo­wy te nie zawie­ra­ły mini­mal­ne­go zakre­su ele­men­tów koniecz­nych do uzna­nia, iż doszło do zawar­cia waż­nej umo­wy kre­dy­tu ban­ko­we­go, a co za tym idzie kre­dy­to­bior­cy mogą żądać unie­waż­nie­nia umo­wy kre­dy­tu wła­śnie na tej  pod­sta­wie. Kan­ce­la­ria Praw­na Rad­kie­wicz Adwo­ka­ci i Rad­co­wie Praw­ni świad­czy usłu­gę „Pomoc dla fran­ko­wi­czów” w spo­sób kom­plek­so­wy.

Zachę­ca­my naszych klien­tów do podej­mo­wa­nia dzia­łań naj­da­lej idą­cych, a jed­no­cze­śnie naj­bar­dziej dla nich korzyst­nych, mają­cych na celu unie­waż­nie­nie umo­wy kre­dy­tu, jeże­li po ana­li­zie umo­wy kre­dy­tu klien­ta doj­dzie­my do wnio­sku, iż unie­waż­nie­nie umo­wy w cało­ści jest zasad­ne (pomoc dla fran­ko­wi­czów). Sądem wła­ści­wym do roz­po­zna­wa­nia spraw fran­ko­wi­czów prze­ciw­ko ban­kom jest sąd okrę­go­wy, gdy war­tość przed­mio­tu spo­ru prze­wyż­sza kwo­tę sie­dem­dzie­się­ciu pię­ciu tysię­cy zło­tych.

Kancelarie frankowe — Warszawa

War­sza­wa to kolej­ne mia­sto, w któ­rym w prze­szło­ści wie­le nie­ru­cho­mo­ści zosta­ło zaku­pio­nych z kre­dy­tów hipo­tecz­nych udzie­lo­nych we fran­kach szwaj­car­skich. Jeże­li inte­re­su­je Pań­stwa rze­tel­na pomoc fran­ko­wi­czom, eks­per­ci z Kan­ce­la­rii Praw­nej Rad­kie­wicz Adwo­ka­ci i Rad­co­wie Praw­ni są do Pań­stwa dys­po­zy­cji. Wie­lo­let­nia prak­ty­ka pozwa­la nam przy­go­to­wy­wać szcze­gó­ło­wo opra­co­wa­ne stra­te­gie pro­ce­so­we, dzię­ki któ­rym następ­nie może­my kon­se­kwent­nie poma­gać Klien­tom w odzy­ska­niu pie­nię­dzy (odfran­ko­wie­nie kre­dy­tu kan­ce­la­ria) lub unie­waż­nie­niu umo­wy kre­dy­tu.

Pomoc fran­ko­wi­czom, któ­rych miej­scem zamiesz­ka­nia jest War­sza­wa lub oko­li­ce, świad­czy­my w Kan­ce­la­rii Praw­nej Rad­kie­wicz Adwo­ka­ci i Rad­co­wie Praw­ni miesz­czą­cej się pod adre­sem: ul. Wierz­bo­wa 9/11, War­sza­wa (tel. 22 489 52 65; info­li­nia: 801 50 10 50).

Kancelarie frankowe — Łódź

Łódź jest mia­stem, w któ­rym wie­lu klien­tów ban­ków sfi­nan­so­wa­ło zakup nie­ru­cho­mo­ści, zacią­ga­jąc w tym celu popu­lar­ne w latach 2004–2008 kre­dy­ty hipo­tecz­ne we fran­kach szwaj­car­skich. Dziś dla wie­lu z tych osób są one dużym obcią­że­niem finan­so­wym. Kan­ce­la­ria Praw­na Rad­kie­wicz Adwo­ka­ci i Rad­co­wie Praw­ni w Łodzi ofe­ru­je praw­ną pomoc fran­ko­wi­czom z tego mia­sta. Nasza ofer­ta jest kom­plek­so­wa – po zapo­zna­niu się z doku­men­ta­cją, przed­sta­wia­my naj­ko­rzyst­niej­sze roz­wią­za­nia. Zale­ży nam na tym, aby spła­ta rat kre­dy­tu fran­ko­we­go zakoń­czy­ła się moż­li­wie jak naj­szyb­ciej. Dzię­ki doświad­cze­niu, prak­ty­ce oraz cią­głe­mu moni­to­ro­wa­niu prze­pi­sów i wyro­ków sądów odno­szą­cych się do kre­dy­tów we fran­kach szwaj­car­skich, świad­czy­my real­ną pomoc fran­ko­wi­czom – miesz­kań­com woje­wódz­twa łódz­kie­go.

Kan­ce­la­ria Praw­na Rad­kie­wicz Adwo­ka­ci i Rad­co­wie Praw­ni mie­ści się pod adre­sem: ul. Wól­czań­ska 125, 90–521 Łódź (info­li­nia: 801 50 10 50). Ofe­ru­je­my kom­plek­so­wą pomoc fran­ko­wi­czom. Naszym Klien­tom zapew­nia­my indy­wi­du­al­ne podej­ście do spra­wy, repre­zen­ta­cję w roz­mo­wach z ban­kiem oraz – w razie zło­że­nia pozwu, rów­nież przed sądem (kre­dyt we fran­kach kan­ce­la­ria).

Profesjonalna pomoc dla frankowiczów

Umo­wy kre­dy­tu indek­so­wa­ne­go do CHF prze­wi­dy­wa­ły, iż każ­do­ra­zo­wo wypła­ca­na kwo­ta w zło­tych pol­skich, mia­ła być prze­li­cza­na na walu­tę, do któ­rej indek­so­wa­ny jest kre­dyt według kur­su kup­na walu­ty kre­dy­tu poda­ne­go w tabe­li ban­ku, obo­wią­zu­ją­ce­go w dniu uru­cho­mie­nia kre­dy­tu. Taki mecha­nizm jest sprzecz­ny z zasa­dą okre­ślo­ną w art. 69 ust. 2 Pra­wa ban­ko­we­go, wska­zu­ją­cą, iż umo­wa kre­dy­tu ban­ko­we­go powin­na okre­ślać kwo­tę udzie­la­ne­go kre­dy­tu. Kwo­ta kre­dy­tu nie była bowiem w tego rodza­ju umo­wach okre­ślo­na. Dla­te­go też szcze­gó­ło­wo ana­li­zu­je­my zapi­sy każ­dej umo­wy kre­dy­to­wej pod kątem ich zgod­no­ści z pra­wem.

Obec­nie coraz wię­cej osób posia­da­ją­cych kre­dy­ty pseu­do­wa­lu­to­we decy­du­je się na cał­ko­wi­te unie­waż­nie­nie umo­wy kre­dy­tu przez sie­bie zawar­tej. Jest to w naszej oce­nie pra­wi­dło­wym postę­po­wa­niem, gdyż w przy­pad­ku zawar­cia tego typu umów, gdzie sto­so­wa­ne były mecha­ni­zmy wy­żej opi­sa­ne klien­ci ban­ków mogą wno­sić o ich unie­ważnie­nie w cało­ści. Nota­be­ne spra­wy o unie­waż­nie­nie umo­wy kre­dy­tu są coraz czę­ściej przez fran­ko­wi­czów wygry­wa­ne. Oso­by te z naszą pomo­cą mogą sta­rać się rów­nież o odfran­ko­wie­nie kre­dy­tu, czy­li zmia­nę walu­ty kre­dy­tu z walu­ty obcej na pol­ską z jed­no­cze­snym zacho­wa­niem sto­py opro­cen­to­wa­nia kre­dy­tu dla CHF. Kan­ce­la­ria Praw­na Rad­kie­wicz Adwo­ka­ci i Rad­co­wie Praw­ni wspie­ra swych klien­tów w wyta­cza­niu wła­śnie takich powództw sądo­wych (Kan­ce­la­ria fran­ko­wi­cze). Z nami masz szan­sę uzy­skać korzyst­ny dla Cie­bie wyrok sądu.

Od kil­ku lat obser­wu­je­my wyso­ki kurs fran­ka, któ­ry w 2015 roku osią­gnął jed­ną z naj­wyż­szych war­to­ści w histo­rii. Pomi­mo jego nie­wiel­kie­go spad­ku po tym dniu, kurs CHF czę­sto oscy­lu­je wokół 4 zł, co czy­ni kre­dy­ty w nim zacią­gnię­te o wie­le droż­szy­mi, ani­że­li mia­ły być według zapew­nień ze stro­ny ban­ków udzie­la­ją­cych takich kre­dy­tów. Na sku­tek wzro­stu rat kapi­ta­ło­wo – odset­ko­wych duża część osób, któ­ra posia­da kre­dy­ty indek­so­wa­ne do CHF i deno­mi­no­wa­ne w CHF zaczę­ła inte­re­so­wać się zapi­sa­mi swych umów, zaczy­na­jąc rozu­mieć na czym pole­ga mecha­nizm w nich zasto­so­wa­ny. Poni­żej wyja­śni­my funk­cjo­no­wa­nie mecha­ni­zmu zawar­te­go w umo­wach tzw. pseu­do­wa­lu­to­wych, któ­ry spo­wo­do­wał, że tysią­ce fran­ko­wi­czów zde­cy­do­wa­ło się na wyto­cze­nie powódz­twa prze­ciw­ko ban­kom (kre­dyt we fran­kach kan­ce­la­ria).

Unieważnienie umowy kredytowej

Zgod­nie z art. 69 ust. 1 Pra­wa ban­ko­we­go, przez umo­wę kre­dy­tu bank zobo­wią­zu­je się oddać do dys­po­zy­cji kre­dy­to­bior­cy na czas ozna­czo­ny w umo­wie kwo­tę środ­ków pie­nięż­nych z prze­zna­cze­niem na usta­lo­ny cel, a kre­dy­to­bior­ca zobo­wią­zu­je się do korzy­sta­nia z niej na warun­kach okre­ślo­nych w umo­wie, zwro­tu kwo­ty wyko­rzy­sta­ne­go kre­dy­tu wraz z odset­ka­mi w ozna­czo­nych ter­mi­nach spła­ty oraz zapła­ty pro­wi­zji od udzie­lo­ne­go kre­dy­tu. Sto­sow­nie zaś do art. 69 ust. 2 Pra­wa ban­ko­we­go, umo­wa kre­dy­tu ban­ko­we­go powin­na zostać zawar­ta na piśmie i okre­ślać m.in. kwo­tę i walu­tę kre­dy­tu oraz zasa­dy i ter­min spła­ty kre­dy­tu.

Umo­wy kre­dy­tu indek­so­wa­ne­go do CHF w prze­wa­ża­ją­cej czę­ści zawie­ra­ły mecha­nizm, na pod­sta­wie któ­re­go wypła­ca­na kwo­ta w zło­tych pol­skich prze­li­cza­na była na CHF (lub inną walu­tę indek­sa­cji) według kur­su kup­na walu­ty. Kurs walu­ty okre­ślo­ny miał zostać według tabe­li ban­ku, czę­sto z dnia wypła­ty kre­dy­tu. Nie było jed­nak żad­nych unor­mo­wań, któ­re wska­zy­wa­ły­by w jaki spo­sób kurs z tabe­li ban­ku będzie wyli­czo­ny, wsku­tek cze­go powyż­szy mecha­nizm uznać nale­ży za sprzecz­ny z zasa­dą okre­ślo­ną w art. 69 ust. 2 Pra­wa ban­ko­we­go. Zgod­nie z nią umo­wa kre­dy­tu musi wska­zy­wać kwo­tę udzie­la­ne­go kre­dy­tu, co w umo­wach indek­so­wa­nych do CHF nie mia­ło miej­sca. Dla­te­go też szcze­gó­ło­wo ana­li­zu­je­my cały pro­ces zawar­cia umo­wy kre­dy­to­wej, w szcze­gól­no­ści wery­fi­ku­jąc czy posta­no­wie­nia umow­ne są zgod­ne z pra­wem.

Sprzecz­ny z art. 69 ust. 2 Pra­wa ban­ko­we­go jest rów­nież czę­sty mecha­nizm sto­so­wa­ny w umo­wach kre­dy­tu deno­mi­no­wa­ne­go w CHF. W umo­wach tych kwo­ta kre­dy­tu okre­śla­na była w CHF, zaś jej rów­no­war­tość w PLN prze­ka­zy­wa­na była do dys­po­zy­cji kre­dy­to­bior­ców po jej prze­li­cze­niu przy zasto­so­wa­niu kur­su kup­na CHF w dniu uru­cho­mie­nia kre­dy­tu. W przy­pad­ku zawar­cia tego typu umów, gdzie sto­so­wa­ne były mecha­ni­zmy wy­żej opi­sa­ne klien­ci ban­ków powin­ni obec­nie roz­wa­żyć wnie­sie­nie powódz­twa o unie­waż­nie­nie umo­wy kre­dy­tu przez sie­bie zawar­tej (kre­dyt we fran­kach pozew).

Klauzule abuzywne w kredytach frankowych

Ban­ki sto­su­ją w umo­wach z klien­ta­mi klau­zu­le, któ­re są nie­do­zwo­lo­ne w świe­tle orzecz­nic­twa Sądu Ochro­ny Kon­ku­ren­cji i Kon­su­men­tów (SOKiK). Tytu­łem przy­kła­du SOKiK uznał nastę­pu­ją­ce posta­no­wie­nie umow­ne sto­so­wa­ne przez BRE Bank S.A. za klau­zu­lę abu­zyw­ną: „Raty kapi­­ta­­ło­­wo-odse­t­ko­­we oraz raty odset­ko­we spła­ca­ne są w zło­tych po uprzed­nim ich prze­li­cze­niu wg kur­su sprze­da­ży CHFz tabe­li kur­so­wej BREBan­ku S.A. obo­wią­zu­ją­ce­go na dzień spła­ty z godzi­ny 14:50” (wyrok z dnia 27 grud­nia 2010 r., sygn. akt XVII AmC 1531/09). Rów­nież w sto­sun­ku do Mil­le­nium Bank S.A. sto­so­wa­ne przez Bank posta­no­wie­nie doty­czą­ce rat kapi­ta­ło­wo – odset­ko­wych wpła­ca­nych w PLNa następ­nie prze­li­cza­nych do walu­ty kre­dy­tu zosta­ło uzna­ne za nie­do­zwo­lo­ne. Ana­lo­gicz­ne posta­no­wie­nia były i są nadal sto­so­wa­ne przez pozo­sta­łe ban­ki udzie­la­ją­ce kre­dy­tów walu­to­wych.

Obec­nie orzecz­nic­two jest coraz bar­dziej jed­no­li­te, niż to mia­ło miej­sce jesz­cze nie tak daw­no temu. Sędzio­wie zauwa­ża­ją bowiem, iż ban­ki poprzez wpro­wa­dzenie do sto­so­wa­nych przez sie­bie wzo­rów umów indek­so­wa­nych do walut obcych bądź deno­mi­no­wa­nych w walu­cie obcej zagwa­ran­to­wa­ły sobie moż­li­wość swo­bod­ne­go okre­śla­nia wyso­ko­ści rat kre­dy­tu. Dzie­je się tak na sku­tek wpro­wa­dze­nia spre­adów, któ­rych wyso­kość w momen­cie zawie­ra­nia umo­wy nie była klien­tom zna­na. Co wię­cej, wyso­kość kur­su sto­so­wa­ne­go przez ban­ki odbie­ga­ły od kur­su śred­nie­go ogła­sza­ne­go przez Naro­do­wy Bank Pol­ski oraz do kur­sów ryn­ko­wych.

War­to wska­zać, iż rosz­cze­nie o zwrot świad­cze­nia nie­na­leż­ne­go przedaw­nia się z upły­wem dzie­się­ciu lat (w zakre­sie rat po dniu 9 lip­ca 2018 r. okres ten został skró­co­ny do 6 lat). Dla unik­nię­cia wąt­pli­wo­ści powyż­sze rosz­cze­nie nie jest rosz­cze­niem o świad­cze­nie okre­so­we, któ­re­go ter­min przedaw­nie­nia wyno­si trzy lata. Nota­be­ne zgod­nie z wyro­kiem Sądu Okrę­go­we­go we Wro­cła­wiu z dnia 15 stycz­nia 2015 r. (sygn. akt II Ca 1695/14) „świad­cze­nie pole­ga­ją­ce na zwro­cie nie­na­le­ży­te­go świad­cze­nia nie jest samo w sobie świad­cze­niem okre­so­wym, ponie­waż jest świad­cze­niem jed­no­ra­zo­wym, któ­re­go obo­wią­zek speł­nie­nia powsta­je z mocy usta­wy w warun­kach w niej okre­ślo­nych, nie prze­wi­du­je zaś ona w tym zakre­sie żad­ne­go okre­so­we­go speł­nia­nia świad­czeń, lecz jed­no­ra­zo­wy zwrot nie­na­leż­nie speł­nio­ne­go świad­cze­nia.”. 

Ubezpieczenie niskiego wkładu własnego

Nagmin­ną prak­ty­ką sto­so­wa­ną przez ban­ki było pobie­ra­nie od kre­dy­to­bior­ców, któ­rzy kupu­jąc nie­ru­cho­mość nie wno­si­li wkła­du wła­sne­go w wyma­ga­nej przez bank wyso­ko­ści, dodat­ko­wej opła­ty tytu­łem ubez­pie­cze­nia niskie­go wkła­du wła­sne­go. Powyż­sze kwo­ty pobie­ra­ne przez ban­ki zosta­ły uzna­ne jed­nak za nie­do­zwo­lo­ne, gdyż pro­wa­dzą do nie­uza­sad­nio­ne­go prze­rzu­ce­nia przez ban­ki na ich klien­tów kosz­tów zabez­pie­cze­nia się przed ryzy­kiem pro­wa­dzo­nej przez ban­ki dzia­łal­no­ści gospo­dar­czej.Mało tego­bar­dzo­czę­sto umo­wy kre­dy­tu nie zawie­ra­ją żad­nych wzo­rów czy prze­licz­ni­ków słu­żą­cych do wyli­cze­nia opła­ty należ­nej z tytu­łu ubez­pie­cze­nia niskie­go wkła­du. Co wię­cej, ban­ki zastrze­ga­ją sobie upraw­nie­nie do jed­no­stron­ne­go decy­do­wa­nia, czy wkład wła­sny kre­dy­to­bior­ców jest zbyt niski w sto­sun­ku do udzie­lo­ne­go kre­dy­tu, co skut­ko­wa­ło koniecz­no­ścią ponie­sie­nia ww. opła­ty na pod­sta­wie kry­te­riów, któ­rych klient nie był w sta­nie zwe­ry­fi­ko­wać. Takie posta­no­wie­nia umow­ne rażą­co naru­sza­ją inte­res kre­dy­to­bior­ców i są sprzecz­ne z dobry­mi oby­cza­ja­mi, a w kon­se­kwen­cji sta­no­wią klau­zu­lę nie­do­zwo­lo­ną. Tego rodza­ju posta­no­wie­nia powo­du­ją, iż speł­nie­nie świad­cze­nia przez klien­tów ban­ków jest cał­ko­wi­cie uza­leż­nio­ne od oko­licz­no­ści zależ­nych tyl­ko od woli ban­ku. Nota­be­ne posta­no­wie­nia takie są zawar­te nie tyl­ko w umo­wach kre­dy­tu indek­so­wa­nych do CHF i deno­mi­no­wa­nych w CHF, ale rów­nież w odnie­sie­niu do kre­dy­tów zło­to­wych.

Kredyt we frankach kancelaria

Frankowicze — wyroki

Pol­skie sądy od kil­ku lat zale­wa duża ilość pozwów wno­szo­nych przez kre­dy­to­bior­ców mają­cych kre­dy­ty tzw. pseu­do­wa­lu­to­we, tj. kre­dy­ty indek­so­wa­ne do CHF oraz deno­mi­no­wa­ne w CHF (kre­dyt we fran­kach pozew). Pomi­mo wie­lo­ści postę­po­wań, nadal nie mamy ugrun­to­wa­ne­go sta­no­wi­ska sądów roz­strzy­ga­ją­cych w takich spra­wach. Wśród wyro­ków wyda­nych do tej pory znaj­dzie­my zarów­no wyro­ki odda­la­ją­ce rosz­cze­nia tzw. fran­ko­wi­czów w cało­ści, jak rów­nież orze­cze­nia, w któ­rych umo­wy kre­dy­tu zosta­ły unie­waż­nio­ne. Nota­be­ne naj­now­sze orze­cze­nia Sądu Naj­wyż­sze­go są dla naszych klien­tów korzyst­ne.

Zarów­no kre­dy­to­bior­cy, jak rów­nież repre­zen­tu­ją­cy ich peł­no­moc­ni­cy mają nadzie­ję, że na sku­tek wyro­ku Try­bu­na­łu Spra­wie­dli­wo­ści Unii Euro­pej­skiej w pol­skiej spra­wie (spra­wa Dziu­bak) nie­pew­ność co do tego, jak orze­kać w spra­wach fran­ko­wych obec­nie wystę­pu­ją­ca w pol­skich sądach zosta­nie wyeli­mi­no­wa­na w cało­ści. Poni­żej przed­sta­wia­my aktu­al­ne ten­den­cje w orzecz­nic­twie, jakie moż­na zaob­ser­wo­wać w spra­wach doty­czą­cych kre­dy­tów fran­ko­wych, tj. kre­dy­tów indek­so­wa­nych do CHF i deno­mi­no­wa­nych w CHF.

Frankowicze — wyroki sądów powszechnych

W wyro­kach sądów powszech­nych wyda­wa­nych na grun­cie spraw tzw. pseu­do­wa­lu­to­wych moż­na od pew­ne­go cza­su zauwa­żyć ten­den­cję do przyj­mo­wa­nia za słusz­ną argu­men­ta­cję kre­dy­to­bior­ców. Sądy coraz czę­ściej spo­strze­ga­ją bowiem abu­zyw­ność posta­no­wień umów, w któ­rych doko­nu­je się prze­li­cza­nia zadłu­że­nia kre­dy­to­bior­ców według kur­sów walut obcych ban­ku. Kwe­stią spor­ną pozo­sta­je jed­nak usta­le­nie, jakie skut­ki mają klau­zu­le nie­do­zwo­lo­ne dla dal­sze­go ist­nie­nia umo­wy oraz moż­li­wo­ści jej wyko­ny­wa­nia po wyeli­mi­no­wa­niu kwe­stio­no­wa­nych posta­no­wień.

Ana­li­zu­jąc wyro­ki wyda­wa­ne cho­ciaż­by przez sądy war­szaw­skie (gdzie obec­nie toczy się naj­wię­cej spraw tzw. fran­ko­wi­czów) moż­na spo­strzec istot­ne roz­bież­no­ści w sta­no­wi­skach przez nie pre­zen­to­wa­nych (fran­ko­wi­cze wyro­ki).

Pierw­szą gru­pą wyro­ków, jak wska­za­no na wstę­pie arty­ku­łu, są orze­cze­nia unie­waż­nia­ją­ce umo­wy kre­dy­to­we w cało­ści. Z taką sytu­acją mie­li­śmy do czy­nie­nia np. w wyro­ku Sądu Okrę­go­we­go w War­sza­wie z dnia 15 lute­go 2019 r. (sygn. akt XXV C 2577/18) czy w wyro­ku dato­wa­nym na ten sam dzień Sądu Rejo­no­we­go dla War­sza­wy – Śród­mie­ścia (sygn. akt VI C 1623/18).

Dru­gą gru­pą wyro­ków są orze­cze­nia, w któ­rych sądy uzna­jąc abu­zyw­ność posta­no­wień w zakre­sie indek­sa­cji eli­mi­nu­ją je z umów kre­dy­to­wych, pozo­sta­wia­jąc pozo­sta­łe ich zapi­sy w nie­zmie­nio­nym kształ­cie. Tak wła­śnie orzekł Sąd Okrę­go­wy w War­sza­wie w wyro­ku z dnia 6 lute­go 2019 r. (sygn. akt XXV C 2912/18). W takim przy­pad­ku bank jest obo­wią­za­ny do zwro­tu nad­płat, jakie kre­dy­to­bior­cy uiści­li na rzecz ban­ku w efek­cie sto­so­wa­nia indek­sa­cji.

Nie­jed­no­krot­nie zda­rza­ją się rów­nież roz­strzy­gnię­cia sądów, któ­re uzu­peł­nia­jąc umo­wy w miej­sce nie­do­zwo­lo­nych posta­no­wień umów kre­dy­tów indek­so­wa­nych do CHF i deno­mi­no­wa­nych w CHF sto­su­ją kurs obiek­tyw­ny (naj­czę­ściej jest nim kurs śred­ni NBP) – tak m. in. Sąd Okrę­go­wy w War­sza­wie w wyro­ku z dnia 17 maja 2018 r. (sygn. akt XXV C 1811/16). Na ich pod­sta­wie zasą­dza­ne są należ­no­ści wyni­ka­ją­ce ze sto­so­wa­nia tzw. spre­adów walu­to­wych.

Z dez­apro­ba­tą nale­ży przy­jąć fakt, iż nadal poja­wia­ją się orze­cze­nia sądo­we, w któ­rych rosz­cze­nia kre­dy­to­bior­ców są w cało­ści odda­la­ne (tak m. in. w wyro­ku z dnia 23 listo­pa­da 2017 r. Sądu Okrę­go­we­go w War­sza­wie wyda­nym w spra­wie o sygn. akt I C 185/17).

Frankowicze — wyroki Sądu Najwyższego

Ana­li­zu­jąc dotych­czas wyda­ne orze­cze­nia Sądu Naj­wyż­sze­go odno­szą­ce się do tzw. kre­dy­tów fran­ko­wych nale­ży spo­strzec, iż w począt­ko­wym okre­sie ich wyda­wa­nia nie były one dla kre­dy­to­bior­ców korzyst­ne w peł­nym zakre­sie. Ten­den­cja ta ule­gła jed­nak zmia­nie, o czym świad­czą wyro­ki wyda­ne w 2019 r. Tytu­łem przy­kła­du moż­na wska­zać na wyrok Sądu Naj­wyż­sze­go z dnia 4 kwiet­nia 2019 r. (sygn. akt III CSK 159/17), gdzie Sąd uznał za abu­zyw­ne zapi­sy umów kre­dy­to­wych w zakre­sie indek­sa­cji odwo­łu­ją­ce się do kur­sów walut okre­ślo­nych w ban­ko­wej tabe­li. Jed­no­cze­śnie Sąd Naj­wyż­szy zaka­zał uzu­peł­nia­nia umo­wy po wyeli­mi­no­wa­niu z niej kwe­stio­no­wa­nych posta­no­wień oraz nie wyklu­czył moż­li­wo­ści unie­waż­nie­nia umo­wy w cało­ści.

Wyroki Trybunału w sprawie frankowiczów

Dotych­czas wyda­ne wyro­ki Try­bu­na­łu Spra­wie­dli­wo­ści Unii Euro­pej­skiej doty­czy­ły prze­pi­sów obo­wią­zu­ją­cych w innych kra­jach niż Pol­ska. Pomi­mo to, sta­no­wią one istot­ną infor­ma­cję, w jaki spo­sób powin­ny być inter­pre­to­wa­ne prze­pi­sy Dyrek­ty­wy 93/13, któ­ra jest waż­nym aktem praw­nym w kon­tek­ście usta­la­nia abu­zyw­no­ści wszel­kich umów zawie­ra­nych z kon­su­men­ta­mi, a w tym umów kre­dy­to­wych. Sta­no­wi­sko Try­bu­na­łu Spra­wie­dli­wo­ści Unii Euro­pej­skiej, odmien­nie ani­że­li pol­skie, jawi się jako jed­no­li­te. 

Wyrok TSUE w sprawie fankowiczów

Dnia 3 paź­dzier­ni­ka Try­bu­nał Spra­wie­dli­wo­ści Unii Euro­pej­skiej (dalej: „TSUE”) wydał pierw­szy wyrok w pol­skiej spra­wie zwią­za­nej z kre­dy­ta­mi pseu­do­wa­lu­to­wy­mi – tj. w spra­wie Pań­stwa Dziu­bak (sygn. akt C‑260/18), któ­ry był tak bar­dzo ocze­ki­wa­ny przez kre­dy­to­bior­ców. Powyż­szy wyrok (dalej: „wyrok TSUE fran­ko­wi­cze”) jest korzyst­ny dla kon­su­men­tów, jed­no­cze­śnie sta­no­wiąc waż­ny oręż w wal­ce z ban­ka­mi. Poni­żej przed­sta­wi­my argu­men­ta­cję, jaka była przed­sta­wio­na przez TSUE w przed­mio­to­wym wyro­ku.

Wyrok TSUE a postanowienia umowy kredytowej

Wyrok TSUE fran­ko­wi­cze doty­czy umo­wy kre­dy­tu hipo­tecz­ne­go indek­so­wa­ne­go do CHF zawar­tej w dniu 14 listo­pa­da 2008 r. (dalej: „Umo­wa”, „Umo­wa kre­dy­to­wa”). Zasa­dy wypła­ty i spła­ty kre­dy­tu okre­ślo­ne zosta­ły w regu­la­mi­nie, któ­ry sta­no­wił część zawar­tej mię­dzy stro­na­mi Umo­wy kre­dy­to­wej. Zgod­nie z ww. zasa­da­mi wypła­ta Kre­dy­tu mia­ła nastą­pić w zło­tych pol­skich, po kur­sie nie niż­szym niż kurs kup­na walu­ty CHF obo­wią­zu­ją­cym w tabe­li ban­ku (§ 7 ust. 4 regu­la­mi­nu). Spła­ta kre­dy­tu nastę­po­wać mia­ła na pod­sta­wie auto­ma­tycz­ne­go pobie­ra­nia przez bank należ­no­ści z rachun­ku ban­ko­we­go nale­żą­ce­go do kre­dy­to­bior­ców pro­wa­dzo­ne­go dla walu­ty PLN. Prze­li­cze­nia pobra­nych należ­no­ści w PLN na CHF doko­ny­wa­ne były na pod­sta­wie kur­su sprze­da­ży walu­ty obo­wią­zu­ją­cej w tabe­li sto­so­wa­nej w ban­ku (§ 9 ust. 2 regu­la­mi­nu).

Pytania prejudycjalne do TSUE w sprawie frankowiczów

Spra­wa przed TSUE zosta­ła zaini­cjo­wa­na przez Sąd Okrę­go­wy w War­sza­wie, do któ­re­go wpły­nął pozew kre­dy­to­bior­ców żąda­ją­cych w pierw­szej kolej­no­ści stwier­dze­nia nie­waż­no­ści Umo­wy kre­dy­to­wej przez nich zawar­tej (kre­dyt we fran­kach pozew). W toku postę­po­wa­nia sądo­we­go Sąd Okrę­go­wy w War­sza­wie uznał, że posta­no­wie­nia Umo­wy kre­dy­to­wej kwe­stio­no­wa­ne przez kre­dy­to­bior­ców nie wią­żą ich, ze wzglę­du na nie­uczci­wy cha­rak­ter klau­zul odno­szą­cych się do tabel kur­so­wych sto­so­wa­nych w ban­ku. Jed­no­cze­śnie zda­niem pol­skie­go sądu usu­nię­cie klau­zul uzna­nych przez nie­go za nie­do­zwo­lo­ne unie­moż­li­wi wyko­na­nie umo­wy. W związ­ku z tym Sąd Okrę­go­wy w War­sza­wie skie­ro­wał czte­ry pyta­nia pre­ju­dy­cjal­ne do TSUE, któ­re mają na celu usta­le­nie:

  1. Czy moż­li­wym jest uzu­peł­nie­nie Umo­wy w opar­ciu o kur­sy wyni­ka­ją­ce z zasad współ­ży­cia spo­łecz­ne­go (np. o kurs ryn­ko­wy)?
  2. Na jaki moment nale­ży oce­niać skut­ki upad­ku nie­waż­nej umo­wy kre­dy­tu?
  3. Czy posta­no­wie­nia uzna­ne za nie­do­zwo­lo­ne mogą pozo­stać w tre­ści umo­wy, jeże­li w chwi­li wyro­ko­wa­nia było­by to korzyst­ne dla kre­dy­to­bior­cy?
  4. Czy dal­sze trwa­nie umo­wy może nastę­po­wać na pod­sta­wie innych jej posta­no­wień, któ­rych abu­zyw­ność nie była kwe­stio­no­wa­na, jeże­li po wyeli­mi­no­wa­niu posta­no­wień nie­do­zwo­lo­nych z umo­wy powsta­je zobo­wią­za­nie, któ­re nie było obję­te pier­wot­nym zamia­rem stron – pyta­nie to zmie­rza de fac­to do usta­le­nia, czy może ist­nieć umo­wa kre­dy­tu zło­to­we­go opro­cen­to­wa­ne­go według sto­py Libor CHF?

Opinia Rzecznika Generalnego w sprawie frankowiczów

Dnia 14 maja 2019 r. pozna­li­śmy opi­nię Gio­van­nie­go Pitruz­zel­li – Rzecz­ni­ka Gene­ral­ne­go TSUE mają­ca sta­no­wić wska­zów­kę dla sędziów wyda­ją­cych wyrok TSUE fran­ko­wi­cze. Zda­niem Rzecz­ni­ka sądy kra­jo­we nie są upraw­nio­ne do mody­fi­ka­cji umo­wy, po wyeli­mi­no­wa­niu z niej posta­no­wień uzna­nych za nie­do­zwo­lo­ne. Ozna­cza to, iż zda­niem Rzecz­ni­ka nie­upraw­nio­nym było­by uzu­peł­nia­nie umów kre­dy­to­wych poprzez odwo­ła­nie do tzw. kur­su ryn­ko­we­go. Jedy­ny­mi oko­licz­no­ścia­mi, kie­dy uzu­peł­nie­nie umo­wy mogło­by nastą­pić są sytu­acje opi­sa­ne szcze­gó­ło­wo w spra­wie Kásler (wyrok TSUE z dnia 30 kwiet­nia 2014 r., sygn. akt C‑26/13), kie­dy usu­nię­cie nie­uczci­we­go posta­no­wie­nia umo­wy powo­do­wa­ło­by upa­dek umo­wy w cało­ści sta­no­wiąc jed­no­cze­śnie nega­tyw­ne kon­se­kwen­cje dla kon­su­men­ta. Wyją­tek opi­sy­wa­ny w spra­wie Kásler nie może zatem zna­leźć zasto­so­wa­nia do bli­żej nie­okre­ślo­ne­go kur­su ryn­ko­we­go.

W dal­szej kolej­no­ści Rzecz­nik gene­ral­ny TSUE pod­kre­ślił, iż sąd kra­jo­wy przy roz­pa­try­wa­niu spra­wy powi­nien kie­ro­wać się inte­re­sem kon­su­men­ta usta­la­nym na dzień wyro­ko­wa­nia, nie zaś na dzień zawie­ra­nia umo­wy. Rzecz­nik gene­ral­ny wyraź­nie jed­nak zazna­czył, iż sąd kra­jo­wy nie może uzu­peł­nić umo­wy, jeże­li wolą kon­su­men­ta jest stwier­dze­nie jej nie­waż­no­ści w cało­ści. W takich oko­licz­no­ściach sąd nie jest bowiem upraw­nio­ny do bada­nia skut­ków stwier­dze­nia nie­waż­no­ści Umo­wy kre­dy­to­wej, jeże­li kre­dy­to­bior­ca w spo­sób świa­do­my żąda jej unie­waż­nie­nia.

Rzecz­nik gene­ral­ny TSUE w swej opi­nii w spo­sób jed­no­znacz­ny wska­zał, że sąd kra­jo­wy nie może pozo­sta­wić w Umo­wie posta­no­wie­nia uzna­ne­go za nie­do­zwo­lo­ne, nawet jeże­li w jego oce­nie było­by to korzyst­niej­sze dla kre­dy­to­bior­cy.

Treść wyroku TSUE w sprawie frankowiczów

Wyrok TSUE fran­ko­wi­cze wyda­ny w dniu 3 paź­dzier­ni­ka 2019 r. podzie­lił sta­no­wi­sko zapre­zen­to­wa­ne uprzed­nio przez Rzecz­ni­ka. Według TSUE to wola kre­dy­to­bior­cy jest naj­istot­niej­sza przy okre­śla­niu skut­ków stwier­dze­nia abu­zyw­no­ści jakie­go­kol­wiek zapi­su umo­wy, jeże­li więc wolą kon­su­men­ta jest stwier­dze­nie nie­waż­no­ści umo­wy to sąd nie może oce­niać czy orze­cze­nie takie było­by korzyst­ne dla kre­dy­to­bior­cy. Oce­na skut­ków stwier­dze­nia nie­waż­no­ści umo­wy w efek­cie wyeli­mi­no­wa­nia z niej zapi­sów nie­do­zwo­lo­nych powin­na być doko­ny­wa­na na dzień zaist­nie­nia spo­ru. Sąd kra­jo­wy nie jest jed­no­cze­śnie upraw­nio­ny do uzu­peł­nia­nia zapi­sów umo­wy prze­pi­sa­mi pra­wa kra­jo­we­go mają­cy­mi cha­rak­ter ogól­ny, np. poprzez odno­sze­nie się do bli­żej nie­okre­ślo­nych zasad słusz­no­ści czy zwy­cza­ju. Nad­to wyrok TSUE fran­ko­wi­cze nie wyklu­czył moż­li­wo­ści stwier­dze­nia nie­waż­no­ści umo­wy z powo­du zmia­ny przed­mio­tu głów­ne­go umo­wy w efek­cie wyeli­mi­no­wa­nia z niej zapi­sów nie­do­zwo­lo­nych.

Orzeczenie polskiego sądu w sprawie Dziubak

Dnia 3 stycz­nia 2020 r. pol­ski sąd, któ­ry zadał pyta­nie pre­ju­dy­cjal­ne w spra­wie Pań­stwa Dziu­bak, wydał wyrok, w któ­rym stwier­dził nie­waż­ność umo­wy kre­dy­to­wej przez nich zacią­gnię­tej. Zda­niem sądu zawar­te w umo­wie kre­dy­tu zapi­sy odno­szą­ce się do indek­sa­cji powo­du­ją, iż po uzna­niu ich za klau­zu­le nie­do­zwo­lo­ne umo­wa kre­dy­to­wa nie może być wyko­ny­wa­na. Wobec duże­go zain­te­re­so­wa­nia mediów oraz spo­łe­czeń­stwa spra­wą Pań­stwa Dziu­bak, opi­nie do spra­wy wnie­śli zarów­no Rzecz­nik Praw Oby­wa­tel­skich, jak rów­nież Pre­zes Urzę­du Ochro­ny Kon­ku­ren­cji i Kon­su­men­tów (UOKiK) oraz pro­ku­ra­tor. Wszyst­kie te orga­ny zgo­dzi­ły się ze sta­no­wi­skiem kre­dy­to­bior­ców. UOKIK pod­kre­ślił jed­no­cze­śnie, iż wyrok TSUE odno­si swe skut­ki rów­nież do innych umów, któ­re nie były nim obję­te, ale w któ­rych tak­że zna­la­zły się klau­zu­le nie­do­zwo­lo­ne. Co wię­cej zda­niem UOKiK w przy­pad­ku unie­waż­nie­nia umo­wy kre­dy­to­wej ban­ki nie mają obec­nie żad­nych pod­staw do żąda­nia jakie­go­kol­wiek wyna­gro­dze­nia od swych klien­tów za udo­stęp­nie­nie im kapi­ta­łu.

Podsumowanie — wyrok TSUE w sprawie frankowiczów

Wyrok TSUE fran­ko­wi­cze jest w cało­ści korzyst­ny dla kre­dy­to­bior­ców. Sta­no­wi on istot­ną inter­pre­ta­cję prze­pi­sów pra­wa unij­ne­go, któ­re ma bez­po­śred­nie zasto­so­wa­nie rów­nież na tere­nie Pol­ski. Pol­skie sądy są więc zobo­wią­za­ne do sto­so­wa­nia pra­wa w zgo­dzie z pre­zen­to­wa­ną przez TSUE linią orzecz­ni­czą (jest to bowiem kolej­ny wyrok TSUE, któ­re­go przed­mio­tem były pyta­nia zwią­za­ne z kre­dy­ta­mi pseu­do­wa­lu­to­wy­mi). Nadal jed­nak jedy­ną dro­gą do uzy­ska­nia korzyst­ne­go dla kre­dy­to­bior­ców roz­strzy­gnię­cia jest zaini­cjo­wa­nie spra­wy sądo­wej, gdyż obec­nie ban­ki nadal nie są skłon­ne do ugo­do­we­go zała­twie­nia spo­rów ze swy­mi klien­ta­mi. W świe­tle wyro­ku TSUE oso­by, któ­re do tej pory nie pod­ję­ły decy­zji o wyto­cze­niu powódz­twa prze­ciw­ko ban­ko­wi, nie powin­ny już dłu­żej zwle­kać z pod­ję­ciem takiej decy­zji, aby przedaw­nie­niu nie ule­ga­ły kolej­ne raty kre­dy­tu uisz­czo­ne przez kre­dy­to­bior­ców (kre­dyt we fran­kach pozew). Zachę­ca­my do kon­tak­tu z Kan­ce­la­rią Praw­ną Rad­kie­wicz Adwo­ka­ci i Rad­co­wie Praw­ni, któ­ra świad­czy pomoc praw­ną kre­dy­to­bior­com posia­da­ją­cym kre­dyt indek­so­wa­ny do walu­ty obcej bądź deno­mi­no­wa­ny w walu­cie obcej (pomoc fran­ko­wi­czom).

Frankowicze — wyroki a stanowisko UOKiK

Na wnio­sek stron w wie­lu postę­po­wa­niach sądo­wych swój istot­ny pod­gląd przed­sta­wiał tak­że Urząd Ochro­ny Kon­ku­ren­cji i Kon­su­men­tów. Sta­no­wi­sko Urzę­du jest jed­no­znacz­ne – klau­zu­le indek­sa­cyj­ne odno­szą­ce się do tabe­li kur­so­wej ban­ku są uzna­wa­ne za posta­no­wie­nia nie­do­zwo­lo­ne i powin­ny zostać wyeli­mi­no­wa­ne z umów kre­dy­to­wych. Co wię­cej, UOKIK nie wyklu­cza moż­li­wo­ści cał­ko­wi­te­go unie­waż­nia­nia umów indek­so­wa­nych do CHF oraz deno­mi­no­wa­nych w CHF, jeże­li inte­res kon­su­men­tów na tym nie ucier­pi.

Podsumowanie — frankowicze wyroki

Pomi­mo bra­ku jed­no­li­to­ści pol­skie­go orzecz­nic­twa w spra­wach tzw. fran­ko­wi­czów, obec­nie przed pol­ski­mi sąda­mi toczy się kil­kadziesiąt tysię­cy spraw z udzia­łem kre­dy­to­bior­ców. Dotych­czas już wie­lo­krot­nie sta­no­wi­sko w spra­wach fran­ko­wi­czów zaj­mo­wał rów­nież Sąd Naj­wyż­szy. Ten­den­cja, jaką obser­wu­je­my od kil­ku­na­stu mie­się­cy napa­wa opty­mi­zmem, iż spra­wy te będą roz­pa­try­wa­ne z korzy­ścią dla kon­su­men­tów. Pomi­mo, iż media sku­pia­ją się na spra­wach fran­ko­wi­czów, nale­ży zauwa­żyć, iż powódz­twa wyto­czo­ne przez kre­dy­to­bior­ców odno­szą się rów­nież do kre­dy­tów zacią­gnię­tych w innych walu­tach, np. EUR czy USD (kre­dyt we fran­kach pozew). Jeże­li posia­da­ją Pań­stwo kre­dyt indek­so­wa­ny do walu­ty obcej bądź deno­mi­no­wa­ny w walu­cie obcej, a pra­gną Pań­stwo wyeli­mi­no­wać nie­do­zwo­lo­ne posta­no­wie­nia znaj­du­ją­ce się w zawar­tej przez Pań­stwa umo­wie, zachę­ca­my do kon­tak­tu z Kan­ce­la­rią Praw­ną Rad­kie­wicz Adwo­ka­ci i Rad­co­wie Praw­ni, któ­ra pro­wa­dzi wie­le spraw mają­cych na celu m.in. unie­waż­nie­nie umów tzw. fran­ko­wi­czów (pomoc fran­ko­wi­czom).

Kancelarie frankowe

Kredyt we frankach — pozew

W latach 2005 r. – 2009 r. kre­dy­ty fran­ko­we, tj. indek­so­wa­ne do CHF bądź deno­mi­no­wa­ne w CHF cie­szy­ły się dużą popu­lar­no­ścią wśród kre­dy­to­bior­ców (tzw. fran­ko­wi­cze), któ­rzy byli zapew­nia­ni przez pra­cow­ni­ków i współ­pra­cow­ni­ków ban­ków o zale­tach ofe­ro­wa­nych kre­dy­tów. Z upły­wem cza­su, gdy kurs fran­ka zaczął rosnąć, aby osią­gnąć swo­je apo­geum w 2015 r., kre­dy­to­bior­cy dostrze­gli jak nie­ko­rzyst­ną umo­wę zawar­li z ban­kiem. Obec­nie kurs CHF oscy­lu­je w oko­li­cach 4 zł, co powo­du­je istot­ny wzrost kosz­tów obsłu­gi kre­dy­tów we fran­kach. Co wię­cej, w efek­cie sko­ko­we­go wzro­stu sal­da orz rat kre­dy­tu, kre­dy­to­bior­cy zaczę­li inte­re­so­wać się mecha­ni­zmem, jaki został zasto­so­wa­ny w „pseu­do­wa­lu­to­wych” umo­wach kre­dy­to­wych, uświa­da­mia­jąc sobie spo­sób jego dzia­ła­nia. Oko­licz­no­ści te były przy­czy­ną kie­ro­wa­nia przez nich rosz­czeń do sądów celem wyeli­mi­no­wa­nia z umów klau­zul nie­do­zwo­lo­nych. Poni­żej przed­sta­wi­my w jaki spo­sób kre­dy­to­bior­cy posia­da­ją­cy kre­dyt indek­so­wa­ny do CHF lub deno­mi­no­wa­ny w CHF mogą zaini­cjo­wać postę­po­wa­nie sądo­we mają­ce na celu zmniej­sze­nie kosz­tów zacią­gnię­tych przez nich kre­dy­tów.

Pomoc frankowiczom w napisaniu pozwu

Z roku na rok coraz wię­cej osób spła­ca­ją­cych kre­dy­ty we fran­kach szwaj­car­skich pozy­wa ban­ki i docho­dzi swo­ich racji przed sąda­mi. W wie­lu przy­pad­kach to jedy­ne roz­wią­za­nie. Mimo korzyst­nych dla fran­ko­wi­czów wyro­ków wyda­wa­nych przez kolej­ne sądy powszech­ne i Sąd Naj­wyż­szy, ban­ki wciąż nie wypra­co­wa­ły odpo­wied­nich roz­wią­zań dla swo­ich Klien­tów. Ugo­dy pro­po­no­wa­ne przez przed­sta­wi­cie­li ban­ków czę­sto pozo­sta­wia­ją wie­le do życze­nia i nie moż­na ich uznać za real­ną pomoc. Przy­ję­cie przez oso­bę spła­ca­ją­cą kre­dyt we fran­kach szwaj­car­skich, warun­ków ofe­ro­wa­nych przez bank, mogło­by pogor­szyć jej sytu­ację. Wów­czas wyj­ściem z trud­nej sytu­acji i spo­so­bem na odzy­ska­nie finan­so­wej rów­no­wa­gi jest przy­go­to­wa­nie i zło­że­nie pozwu do sądu.

W zależ­no­ści od zapi­sów znaj­du­ją­cych się w umo­wie pozew doty­czą­cy kre­dy­tu we fran­kach szwaj­car­skich może doty­czyć unie­waż­nie­nia umo­wy kre­dy­tu lub odwa­lu­to­wa­nia umo­wy kre­dy­tu z zacho­wa­niem LIBORU jako sto­py opro­cen­to­wa­nia kre­dy­tu („odfran­ko­wie­nie kre­dy­tu kan­ce­la­ria”) Przy spo­rzą­dza­niu pozwu nie wystar­czy jed­nak zadbać o kwe­stie for­mal­ne – wyżej wymie­nio­ne ozna­cze­nie stron czy poda­nie nume­ru umo­wy kre­dy­to­wej. Znacz­nie waż­niej­sze są argu­men­ty. To wła­śnie od argu­men­ta­cji zale­ży, czy sąd przy­chy­li się do sta­no­wi­ska zapre­zen­to­wa­ne­go przez powo­da. Kan­ce­la­ria Praw­na Rad­kie­wicz Adwo­ka­ci i Rad­co­wie Praw­ni ofe­ru­je pomoc w przy­go­to­wa­niu pro­fe­sjo­nal­ne­go pozwu (kre­dyt we fran­kach kan­ce­la­ria).

Obec­nie dla wie­lu kre­dy­to­bior­ców kło­po­tem jest kre­dyt we fran­kach, pozew zaś jedy­ną real­ną szan­są na popra­wę­sy­tu­acji finan­so­wej lub uchro­nie­nie się przed utra­tą zgro­ma­dzo­ne­go mająt­ku, w tym miesz­ka­nia czy domu zaku­pio­ne­go ze środ­ków pocho­dzą­cych wła­śnie z kre­dy­tu. Samo­dziel­ne spo­rzą­dze­nie pozwu i zgro­ma­dze­nie doku­men­tów, któ­re będą­za­łącz­ni­ka­mi do nie­go, dla osób bez wykształ­ce­nia praw­ni­cze­go jest dużym wyzwa­niem. Posłu­gi­wa­nie się wzo­ra­mi zna­le­zio­ny­mi na por­ta­lach finan­so­wych, nie jest naj­lep­szym roz­wią­za­niem, ponie­waż nawet drob­ne nie­ści­sło­ści mogą prze­ło­żyć się na orze­cze­nie wyda­ne przez sąd.

Zaan­ga­żo­wa­nie praw­ni­ka w stwo­rze­nie pozwu zwięk­sza szan­sę na uzy­ska­nie korzyst­ne­go orze­cze­nia. Kan­ce­la­ria Praw­na Rad­kie­wicz Adwo­ka­ci i Rad­co­wie Praw­ni przy­go­to­wu­je pozew dopie­ro po zapo­zna­niu się z całą doku­men­ta­cją. Dzię­ki pro­fe­sjo­nal­ne­mu podej­ściu do spra­wy kre­dy­to­bior­ca jesz­cze przed zaini­cjo­wa­niem spra­wy otrzy­mu­je real­ną oce­nę szan­sy w docho­dze­niu rosz­czeń na dro­dze sądo­wej. Praw­nik kon­cen­tru­je się rów­nież na meri­tum spra­wy, odkła­da­jąc emo­cje na boku.

Kan­ce­la­ria Praw­na Rad­kie­wicz Adwo­ka­ci i Rad­co­wie Praw­ni ma doświad­cze­nie w pomo­cy fran­ko­wi­czom (kan­ce­la­ria fran­ko­wi­cze). Ana­li­zu­je­my doku­men­ty, wyli­cza­my wyso­kość nad­pła­co­nych rat i indy­wi­du­al­nie opra­co­wu­je­my stra­te­gię pro­ce­so­wą dla każ­de­go kre­dy­to­bior­cy. Dla każ­de­go klien­ta, któ­ry zacią­gnął kre­dyt we fran­kach, spo­rzą­dza­my pozew dopie­ro po dokład­nej ana­li­zie jego spra­wy (kre­dyt we fran­kach pozew). Nasza ofer­ta jest ela­stycz­na – może­my ogra­ni­czyć się jedy­nie do skon­stru­owa­nia pozwu, może­my rów­nież repre­zen­to­wać Klien­ta przed sądem. W każ­dym przy­pad­ku przy­go­to­wu­je­my plan, któ­ry pozwa­la zmi­ni­ma­li­zo­wać ryzy­ko i jed­no­cze­śnie zwięk­szyć szan­sę na uzy­ska­nie orze­cze­nia korzyst­ne­go dla Klien­ta (pomoc fran­ko­wi­czom).

Kredyty frankowe — roszczenia przeciwko bankowi

Pozwy w spra­wach fran­ko­wych opie­ra­ją się na trzech pod­sta­wo­wych rosz­cze­niach:

  1. zwrot spre­adów;
  2. likwi­da­cja indek­sa­cji z umo­wy kre­dy­tu (doty­czy wyłącz­nie kre­dy­tów indek­so­wa­nych do CHF);
  3. unie­waż­nie­nie umo­wy w cało­ści.

Nad­to, dodat­ko­wym rosz­cze­niem czę­sto wystę­pu­ją­cym w takich spra­wach jest tak­że rosz­cze­nie o zwrot skład­ki uisz­czo­nej tytu­łem ubez­pie­cze­nia tzw. niskie­go wkła­du wła­sne­go. Nie­jed­no­krot­nie rosz­cze­nie takie jest pro­wa­dzo­ne tak­że odręb­nie jako odręb­na spra­wa sądo­wa.

Kredyt we frankach — jak napisać pozew?

W pozwie wsz­czy­na­nym prze­ciw­ko ban­kom o unie­waż­nie­nie kre­dy­tu we fran­kach bądź likwi­da­cję indek­sa­cji nale­ży wska­zać dane stron (każ­de­go z kre­dy­to­bior­ców, a w tym PESEL oraz adres), jak rów­nież ozna­czyć bank poda­jąc jego peł­ną nazwę, numer KRS i adres sie­dzi­by, wska­zać rosz­cze­nie (o czym sze­rzej powy­żej), ozna­czyć umo­wę kre­dy­tu oraz opi­sać wszel­kie oko­licz­no­ści zwią­za­ne z jej zawar­ciem. 

Nad­to, nale­ży uza­sad­nić każ­de z rosz­czeń, co nie­jed­no­krot­nie nastrę­cza dużo trud­no­ści oso­bom, któ­re na co dzień nie zaj­mu­ją się spra­wa­mi tzw. fran­ko­wi­czów (tak­że praw­ni­kom nie­pro­wa­dzą­cym dotych­czas ana­lo­gicz­nych postę­po­wań).

Załączniki do pozwu przeciwko bankowi

Do pozwu nale­ży załą­czyć doku­men­ty takie jak: umo­wa kre­dy­tu wraz z załącz­ni­ka­mi do umo­wy, anek­sy (jeże­li były zawie­ra­ne) oraz wszel­kie inne doku­men­ty, z któ­rych wyni­ka wyso­kość rosz­czeń kre­dy­to­bior­ców. Pozew wraz z wszyst­ki­mi załącz­ni­ka­mi powi­nien być zło­żo­ny do Sądu w dwóch egzem­pla­rzach.

Kredyt we frankach — pozew a właściwość sądu

Wła­ści­wość sądu, do któ­re­go powi­nien zostać skie­ro­wa­ny pozew w spra­wach fran­ko­wych nale­ży roz­pa­try­wać pod dwo­ma wzglę­da­mi – pod wzglę­dem wła­ści­wo­ści miej­sco­wej oraz rze­czo­wej.

W zakre­sie wła­ści­wo­ści miej­sco­wej obec­nie prze­pi­sy umoż­li­wia­ją skie­ro­wa­nie spra­wy do:

  1. sądu wła­ści­we­go według sie­dzi­by ban­ku (cen­tra­li ban­ku);
  2. sądu wła­ści­we­go według oddzia­łu ban­ku, w któ­rym umo­wa była zawie­ra­na;
  3. sądu wła­ści­we­go wska­za­ne­go w umo­wie kre­dy­tu (sąd ten będzie wyłącz­nie wła­ści­wy, jeże­li z posta­no­wień umo­wy nie będzie wyni­ka­ło nic odmien­ne­go); 
  4. według miej­sca zamiesz­ka­nia kre­dy­to­bior­cy. 

Nad­to, od 7 listo­pa­da 2019 r. moż­li­we będzie kie­ro­wa­nie spraw rów­nież według miej­sca zamiesz­ka­nia kre­dy­to­bior­cy.

W zakre­sie wła­ści­wo­ści rze­czo­wej zale­żeć ona będzie od wyso­ko­ści docho­dzo­ne­go rosz­cze­nia – jeże­li rosz­cze­nie prze­kra­czać będzie 75.000 zł, to sądem wła­ści­wym będzie sąd okrę­go­wy. Z kolei sąd rejo­no­wy będzie wła­ści­wy, jeże­li wyso­kość docho­dzo­ne­go rosz­cze­nia nie będzie prze­kra­czać 75.000 zł.

Pomoc frankowiczom a koszty sprawy sądowej

Opła­ta od pozwu zależ­na jest od war­to­ści przed­mio­tu spo­ru (tj. wyso­ko­ści docho­dzo­ne­go rosz­cze­nia). Jed­nak­że w spra­wach fran­ko­wych kre­dy­to­bior­cy zapła­cą w momen­cie wno­sze­nia pozwu do sądu mak­sy­mal­nie opła­tę w wyso­ko­ści 1.000 zł, nawet jeśli żąda­ją zasą­dze­nia kwo­ty 1.000.000 zł. 

Podsumowanie — pomoc frankowiczom

Przed pol­ski­mi sąda­mi toczy się coraz wię­cej spraw ini­cjo­wa­nych przez kre­dy­to­bior­ców posia­da­ją­cych tzw. kre­dy­ty fran­ko­we. Coraz więk­sza licz­ba wygra­nych przez tzw. fran­ko­wi­czów spraw zachę­ca kolej­nych kre­dy­to­bior­ców do wno­sze­nia pozwów celem wyeli­mi­no­wa­nia abu­zyw­nych posta­no­wień ze swych umów kre­dy­to­wych (kre­dyt we fran­kach pozew). Nie­mniej jed­nak, mając na uwa­dze cha­rak­ter i sto­pień skom­pli­ko­wa­nia spraw fran­ko­wych, wska­za­ne jest korzy­sta­nie przez fran­ko­wi­czów z pro­fe­sjo­nal­nej pomo­cy praw­nej. Zachę­ca­my do kon­tak­tu z naszą Kan­ce­la­rią kre­dy­to­bior­ców, któ­rzy roz­wa­ża­ją wyto­cze­nie powódz­twa prze­ciw­ko ban­kowi (kan­ce­la­rie fran­ko­we). Kan­ce­la­ria Praw­na Rad­kie­wicz Adwo­ka­ci i Rad­co­wie Praw­ni posia­da bowiem wie­dzę i doświad­cze­nie w pro­wa­dze­niu spraw fran­ko­wych (pomoc fran­ko­wi­czom).

Arty­ku­ły doty­czą­ce spe­cja­li­za­cji  “Pomoc fran­ko­wi­czom”:

Masz pyta­nia lub wąt­pli­wo­ści?

Zadzwoń

801 50 10 50