Odszkodowania komunikacyjne

Odpowiedzialność odszkodowawcza — OC i AC

Kan­ce­la­ria Praw­na Rad­kie­wicz Adwo­ka­ci i Rad­co­wie Praw­ni docho­dzi odszko­do­wań z ubez­pie­cze­nia OC posia­da­czy pojaz­dów w przy­pad­ku, gdy posia­dacz lub kie­ru­ją­cy pojaz­dem są obo­wią­za­ni do napra­wie­nia szko­dy, wyrzą­dzo­nej w związ­ku z ruchem tego pojaz­du, będą­cej następ­stwem śmier­ci, uszko­dze­nia cia­ła, roz­stro­ju zdro­wia bądź też utra­ty, znisz­cze­nia lub uszko­dze­nia mie­nia.

Nale­ży pod­kre­ślić, iż za szko­dę powsta­łą w związ­ku z ruchem pojaz­du uwa­ża się rów­nież szko­dę powsta­łą pod­czas i w związ­ku z:

  1. wsia­da­niem do pojaz­du lub wysia­da­niem z nie­go;
  2. bez­po­śred­nim zała­do­wy­wa­niem lub roz­ła­do­wy­wa­niem pojaz­du;
  3. zatrzy­ma­niem lub posto­jem pojaz­du.

Uzy­sku­je­my odszko­do­wa­nia powy­pad­ko­we z OC spraw­cy wypad­ku, w szcze­gól­no­ści z tytu­łu ponie­sio­ne­go uszczerb­ku na zdro­wiu, utra­co­nych docho­dów, a tak­że ponie­sio­nych kosz­tów lecze­nia (m.in. kosz­ty zaku­pów leków, odpłat­nych wizyt lekar­skich, dojaz­dów na wizy­ty kon­tro­l­ne).

Odszko­do­wa­nie za uszczer­bek na zdro­wiu obej­mu­je wszel­kie wyni­kłe z tego tytu­łu kosz­ty. W dodat­ku przy­czy­nie­nie się poszko­do­wa­ne­go do powsta­nia szko­dy nie prze­są­dza auto­ma­tycz­nie w ogó­le ani o obni­że­niu rekom­pen­sa­ty pie­nięż­nej, ani o stop­niu jej obni­że­nia. Nale­ży pod­kre­ślić, iż wyso­kość odszko­do­wa­nia powin­na być usta­lo­na według cen z daty usta­le­nia rekom­pen­sa­ty pie­nięż­nej.

Na żąda­nie poszko­do­wa­ne­go zobo­wią­za­ny do napra­wie­nia szko­dy powi­nien wyło­żyć z góry sumę potrzeb­ną na kosz­ty lecze­nia (m.in. kosz­ty lekarstw, kon­sul­ta­cji u wybit­nych spe­cja­li­stów, wydat­ki zwią­za­ne z prze­wo­zem cho­re­go do szpi­ta­la), a jeże­li poszko­do­wa­ny stał się inwa­li­dą, tak­że sumę potrzeb­ną na kosz­ty przy­go­to­wa­nia do inne­go zawo­du.

Docho­dzi­my tak­że odszko­do­wań w związ­ku z uszko­dze­niem pojaz­du wypła­ca­nych w ramach ubez­pie­cze­nia AC (auto­ca­sco). Uzy­sku­je­my rekom­pen­sa­tę pie­nięż­ną uwzględ­nia­ją­cą utra­tę war­to­ści ryn­ko­wej pojaz­du, jak rów­nież ponie­sio­ne kosz­ty naj­mu pojaz­du zastęp­cze­go.


Odpowiedzialność na zasadzie ryzyka

Nale­ży pod­kre­ślić, iż posia­dacz pojaz­du pono­si odpo­wie­dzial­ność za szko­dę na oso­bie lub mie­niu, wyrzą­dzo­ną komu­kol­wiek przez ruch pojaz­du na zasa­dzie ryzy­ka. Jest to zaostrzo­na odpo­wie­dzial­ność, któ­ra pole­ga na tym, że spraw­ca szko­dy może uwol­nić się od odpo­wie­dzial­no­ści tyl­ko wów­czas, gdy szko­da nastą­pi­ła wsku­tek siły wyż­szej albo wyłącz­nie z winy poszko­do­wa­ne­go lub oso­by trze­ciej, za któ­rą nie pono­si odpo­wie­dzial­no­ści. Powyż­sze ozna­cza, iż posia­dacz pojaz­du jest obo­wią­za­ny do napra­wie­nia szko­dy, mimo że do powsta­nia szko­dy nie doszło z jego winy. Jed­nak­że w razie zde­rze­nia się pojaz­dów posia­da­cze pojaz­dów mogą wza­jem­nie żądać napra­wie­nia ponie­sio­nych szkód jedy­nie w opar­ciu o zasa­dę winy. Na zasa­dzie winy odpo­wia­da rów­nież posia­dacz pojaz­du odpo­wie­dzial­ny za szko­dy wyrzą­dzo­ne tym oso­bom, któ­re prze­wo­zi z grzecz­no­ści.


Zadośćuczynienie

W razie uszko­dze­nia cia­ła lub wywo­ła­nia roz­stro­ju zdro­wia Kan­ce­la­ria Praw­na Rad­kie­wicz Adwo­ka­ci i Rad­co­wie Praw­ni docho­dzi w imie­niu poszko­do­wa­ne­go zadość­uczy­nie­nia pie­nięż­ne­go za dozna­ną krzyw­dę. Z uwa­gi na nie­wy­mier­ny cha­rak­ter krzyw­dy, oce­nia­jąc jej roz­miar, nale­ży wziąć pod uwa­gę cało­kształt oko­licz­no­ści kon­kret­nej spra­wy, a w szcze­gól­no­ści: czas trwa­nia i sto­pień inten­syw­no­ści cier­pień fizycz­nych i psy­chicz­nych, nie­od­wra­cal­ność skut­ków ura­zu (kalec­two, oszpe­ce­nie), szan­se na przy­szłość, rodzaj wyko­ny­wa­nej pra­cy, wiek poszko­do­wa­ne­go, poczu­cie nie­przy­dat­no­ści spo­łecz­nej, bez­rad­ność życio­wą, jak rów­nież posta­wę spraw­cy.

Z całą pew­no­ścią oko­licz­no­ści spra­wy zwią­za­ne z sytu­acją, w któ­rej zna­lazł się poszko­do­wa­ny wsku­tek wypad­ku powin­ny być usta­lo­ne i oce­nio­ne indy­wi­du­al­nie. W dodat­ku wyso­kość zadość­uczy­nie­nia powin­na uwzględ­niać aktu­al­ne warun­ki i sto­pę życio­wą spo­łe­czeń­stwa kra­ju, w któ­rym miesz­ka poszko­do­wa­ny. Nale­ży pod­kre­ślić, iż wyso­kość zadość­uczy­nie­nia zasą­dzo­na w innych, nawet podob­nych spra­wach, nie może sta­no­wić pod­sta­wy do miar­ko­wa­nia zadość­uczy­nie­nia. W świe­tle orzecz­nic­twa Sądu Naj­wyż­sze­go nie moż­na akcep­to­wać sto­so­wa­nia tary­fi­ka­to­ra i usta­la­nia wyso­ko­ści zadość­uczy­nie­nia według pro­cen­tów trwa­łe­go uszczerb­ku na zdro­wiu z uwa­gi na fakt, iż zdro­wie jest dobrem o szcze­gól­nie wyso­kiej war­to­ści.

Docho­dzi­my zadość­uczy­nie­nia pie­nięż­ne­go tak­że w imie­niu spad­ko­bier­ców poszko­do­wa­ne­go, jeśli rosz­cze­nie zosta­ło uzna­ne przez spraw­cę szko­dy na piśmie albo gdy powódz­two prze­ciw­ko spraw­cy szko­dy zosta­ło wyto­czo­ne za życia poszko­do­wa­ne­go.


Śmierć poszkodowanego

Jeże­li wsku­tek uszko­dze­nia cia­ła lub wywo­ła­nia roz­stro­ju zdro­wia nastą­pi­ła śmierć poszko­do­wa­ne­go, docho­dzi­my od spraw­cy szko­dy zwro­tu kosz­tów lecze­nia i pogrze­bu temu, kto je poniósł. Nale­ży pod­kre­ślić, iż do uzy­ska­nia odszko­do­wa­nia koniecz­ne jest ist­nie­nie związ­ku przy­czy­no­we­go mię­dzy uszko­dze­niem cia­ła lub wywo­ła­niem roz­stro­ju zdro­wia a śmier­cią poszko­do­wa­ne­go. Nie ma nato­miast zna­cze­nia w jakim cza­sie po zda­rze­niu nastą­pi­ła śmierć poszko­do­wa­ne­go. Nota­be­ne na poczet rekom­pen­sa­ty pie­nięż­nej z tytu­łu zwro­tu ponie­sio­nych kosz­tów pogrze­bu nie pod­le­ga zali­cze­niu zasi­łek pogrze­bo­wy.

W imie­niu osób, wzglę­dem któ­rych cią­żył na zmar­łym usta­wo­wy obo­wią­zek ali­men­ta­cyj­ny, docho­dzi­my od osób zobo­wią­za­nych do napra­wie­nia szko­dy, ren­ty obli­czo­nej sto­sow­nie do potrzeb poszko­do­wa­ne­go oraz do moż­li­wo­ści zarob­ko­wych i mająt­ko­wych zmar­łe­go przez czas praw­do­po­dob­ne­go trwa­nia obo­wiąz­ku ali­men­ta­cyj­ne­go. Nota­be­ne nie jest istot­ne, czy zmar­ły fak­tycz­nie wyko­ny­wał obo­wiąz­ki wobec osób, wzglę­dem któ­rych cią­żył na zmar­łym usta­wo­wy obo­wią­zek ali­men­ta­cyj­ny. Dla zasą­dze­nia ren­ty nie ma rów­nież zna­cze­nia czy obo­wią­zek ali­men­ta­cyj­ny był stwier­dzo­ny pra­wo­moc­nym wyro­kiem.

Takiej samej ren­ty docho­dzi­my tak­że w imie­niu innych osób bli­skich, któ­rym zmar­ły dobro­wol­nie i sta­le dostar­czał środ­ków utrzy­ma­nia, jeże­li z oko­licz­no­ści wyni­ka, że wyma­ga­ją tego zasa­dy współ­ży­cia spo­łecz­ne­go. Przez oso­by bli­skie nale­ży rozu­mieć tak­że krew­nych, powi­no­wa­tych, wycho­wań­ców oraz kon­ku­bi­nę.

Dla naj­bliż­szych człon­ków rodzi­ny zmar­łe­go poszko­do­wa­ne­go Kan­ce­la­ria Praw­na Rad­kie­wicz Adwo­ka­ci i Rad­co­wie Praw­ni uzy­sku­je odszko­do­wa­nia, jeże­li wsku­tek śmier­ci poszko­do­wa­ne­go nastą­pi­ło znacz­ne pogor­sze­nie ich sytu­acji życio­wej. Przez pogor­sze­nie sytu­acji życio­wej wsku­tek śmier­ci oso­by naj­bliż­szej nale­ży rozu­mieć stra­ty mate­rial­ne, jak rów­nież nie­ma­te­rial­ne powsta­łe wsku­tek utra­ty oso­bi­stych rela­cji ze zmar­łym, któ­re rzu­tu­ją na sytu­ację mate­rial­ną naj­bliż­szych człon­ków rodzi­ny zmar­łe­go.

Zgod­nie z orzecz­nic­twem Sądu Naj­wyż­sze­go moż­na przy­jąć, na zasa­dzie domnie­ma­nia fak­tycz­ne­go (bez szcze­gó­ło­we­go docie­ka­nia kon­kret­nych zda­rzeń lub stop­nia ich praw­do­po­do­bień­stwa), że nega­tyw­ne emo­cje, któ­re wywo­ła­ły cho­ro­bę, osła­bie­nie aktyw­no­ści życio­wej i moty­wa­cji do prze­zwy­cię­ża­nia trud­no­ści dnia codzien­ne­go, pogor­szy­ły dotych­cza­so­wą sytu­ację życio­wą oso­by z naj­bliż­sze­go krę­gu rodzi­ny zmar­łe­go. Nale­ży pod­kre­ślić, iż „sto­sow­ne odszko­do­wa­nie” musi sta­no­wić taką kwo­tę, któ­ra odczu­wal­na jest jako real­ne, ade­kwat­ne przy­spo­rze­nie zarów­no przez upraw­nio­ne­go, jak rów­nież z obiek­tyw­ne­go punk­tu widze­nia uwzględ­nia­ją­ce­go oce­nę więk­szo­ści roz­sąd­nie myślą­cych ludzi.

Ponad­to dla naj­bliż­szych człon­ków rodzi­ny zmar­łe­go docho­dzi­my zadość­uczy­nie­nia pie­nięż­ne­go za dozna­ną krzyw­dę. Nota­be­ne zadość­uczy­nie­nie nie jest uza­leż­nio­ne od pogor­sze­nia sytu­acji mate­rial­nej oso­by upraw­nio­nej i ponie­sie­nia szko­dy mająt­ko­wej. Celem zadość­uczy­nie­nia jest bowiem kom­pen­sa­cja dozna­nej krzyw­dy, a zatem zła­go­dze­nie cier­pie­nia psy­chicz­ne­go powsta­łe­go wsku­tek śmier­ci oso­by naj­bliż­szej i pomoc pokrzyw­dzo­ne­mu w dosto­so­wa­niu się do zmie­nio­nej sytu­acji życio­wej.


Renta

Jeże­li poszko­do­wa­ny utra­cił cał­ko­wi­cie lub czę­ścio­wo zdol­ność do pra­cy zarob­ko­wej albo jeże­li zwięk­szy­ły się jego potrze­by lub zmniej­szy­ły wido­ki powo­dze­nia na przy­szłość, może on żądać od zobo­wią­za­ne­go do napra­wie­nia szko­dy odpo­wied­niej ren­ty. W dodat­ku przy­zna­nie ren­ty z tytu­łu zwięk­szo­nych potrzeb nie jest uza­leż­nio­ne od wyka­za­nia, że poszko­do­wa­ny te potrze­by fak­tycz­nie zaspo­ka­ja i pono­si zwią­za­ne z tym wydat­ki. Nale­ży pod­nieść, iż spra­wo­wa­nie przez domow­ni­ków (np. żonę lub cór­kę) opie­ki nad poszko­do­wa­nym nie pozba­wia go pra­wa żąda­nia zwięk­szo­nej z tego tytu­łu ren­ty. Nale­ży pod­kre­ślić, iż jeże­li w chwi­li wyda­nia wyro­ku szko­dy nie da się dokład­nie usta­lić, poszko­do­wa­ne­mu może być przy­zna­na ren­ta tym­cza­so­wa.


Jednorazowe odszkodowanie zamiast renty

Na żąda­nie poszko­do­wa­ne­go Kan­ce­la­ria Praw­na Rad­kie­wicz Adwo­ka­ci i Rad­co­wie Praw­ni zamiast ren­ty docho­dzi jed­no­ra­zo­we­go odszko­do­wa­nia w szcze­gól­no­ści, gdy poszko­do­wa­ny stał się inwa­li­dą, a przy­zna­nie jed­no­ra­zo­wej rekom­pen­sa­ty pie­nięż­nej uła­twi mu wyko­ny­wa­nie nowe­go zawo­du. Waż­nym powo­dem uza­sad­nia­ją­cym przy­zna­nie jed­no­ra­zo­wej rekom­pen­sa­ty pie­nięż­nej mogą być tak­że oko­licz­no­ści wska­zu­ją­ce, iż przy­szłe raty nie będą mogły być egze­kwo­wa­ne, np. w przy­pad­ku wyjaz­du dłuż­ni­ka na sta­łe za gra­ni­cę bez pozo­sta­wie­nia mająt­ku w kra­ju. Jed­no­ra­zo­wą rekom­pen­sa­tę pie­nięż­ną usta­la się przy uwzględ­nie­niu wszyst­kich oko­licz­no­ści, w szcze­gól­no­ści wyso­ko­ści ren­ty, wie­ku oso­by upraw­nio­nej, praw­do­po­do­bień­stwa dłu­go­ści jej życia lub cza­su trwa­nia ren­ty. Nota­be­ne jed­no­ra­zo­we odszko­do­wa­nie wypła­co­ne przez pra­co­daw­cę nie pod­le­ga odli­cze­niu od przy­słu­gu­ją­ce­mu poszko­do­wa­ne­mu zadość­uczy­nie­niu pie­nięż­ne­mu. Nale­ży pod­kre­ślić, iż sąd może doko­nać zamia­ny ren­ty na jed­no­ra­zo­we odszko­do­wa­nie mimo bra­ku zgod­nej woli stron.


Przedawnienie

Rosz­cze­nie o napra­wie­nie szko­dy ule­ga co do zasa­dy przedaw­nie­niu z upły­wem lat trzech od dnia, w któ­rym poszko­do­wa­ny dowie­dział się o szko­dzie i o oso­bie obo­wią­za­nej do jej napra­wie­nia. Jest to istot­ne, gdyż po upły­wie ter­mi­nu przedaw­nie­nia spraw­ca szko­dy może uchy­lić się od napra­wie­nia szko­dy.


Masz pyta­nia lub wąt­pli­wo­ści?

Zadzwoń

801 50 10 50